60 χρόνια μετά / Προβολές στον Νίκο Καζαντζάκη – Ο Καπετάν Μιχάλης (2017)
November 23, 2017
Ο εγωιστής Γίγαντας (2019)
April 7, 2019Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟΣ | Λούλα Αναγνωστάκη
Σκηνοθεσία | Γιάννης Οικονομίδης, Μαρία Καραχάλιου
Θέατρο |GC de Lijsterbes, Kraainem, Βρυξέλλες
27 Μαρτίου 2018
27 Μαρτίου 2018 - Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου: Κοινός εορτασμός από τις ελληνικές θεατρικές ομάδες των Βρυξελλών
Οι εφτά ελληνικές θεατρικές ομάδες του Βελγίου με μία μικρή θεατρική δημιουργία η καθεμιά, εόρτασαν την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.
Την εκδήλωση προλόγισε ο κ. Θοδωρής Αμπαζής, Αναπληρωτής Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου της Ελλάδας.
Οι ομάδες (κατά σειρά έναρξης θεατρικής δραστηριότητας) παρουσίασαν τα εξής :
Ελληνική Κοινότητα Βρυξελλών | απόσπασμα από το έργο των Ρέππα-Παπαθανασίου "Συμπέθεροι από τα Τίρανα", σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αργυρόπουλου, με τον Γιώργο Μαγκλή, την Τούλα Μονογιού και τον Τάσο Φιλιππίδη.
Ελληνικό Θεατρικό Εργαστήρι Βρυξελλών | ένα σκετς από το έργο του Μάριου Ποντίκα "Εσωτερικαί ειδήσεις", «Ο τιμωρημένος 'Ελληνας, σκηνή από άλλο έργο» σε σκηνοθεσία Τάσου Νυχά, με την Αγγελική Καλλιάνου και τον Γιώργο Στρογγύλη.
Υ-GREC | το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι (στίχοι και μουσική) «Ο Ηθοποιός» από τη μουσική παράσταση "Οδός Ονείρων", σε σκηνοθεσία Γιάννη Γαβρά, με τη Στέλλα Ανδρουλάκη, τη Βασιλική Βήδενμαϊερ και τον Γιάννη Γαβρά.
Ελληνικό Θέατρο Βελγίου | απόσπασμα από την μονόπρακτη κωμωδία του Ιάκωβου Καμπανέλλη "Ο επικήδειος", σε σκηνοθεσία Γιάννη Γαβρά, με τον Γιώργο Ανδρονίδη.
Λύκειο των Ελληνίδων Βρυξελλών | το μονόπρακτο της Λούλας Αναγνωστάκη "Ο ουρανός κατακόκκινος", σε σκηνοθεσία Γιάννη Οικονομίδη και Μαρίας Καραχάλιου, με την Άννα-Μαρία Λυμπεροπούλου.
ΘΕΣΠΙΣ Βρυξελλών | την μονόπρακτη κωμωδία του Άντον Τσέχωφ "Πρόταση γάμου", σε μετάφραση και σκηνοθεσία Αριστείδη Λαυρέντζου, με τον Βασίλη Μάγνη, τον Δημήτρη Στασινόπουλο και τη Μελίνα Στρούγγη.
NOTA THEATRALE | τον μονόλογο της Σάρα Κέιν από το "Λαχταρώ" (Crave), σε σκηνοθεσία Βούλας Καγιάσα, με τη Γιώτα Τσελέπη.
Κοινό σημείωμα των εφτά θεατρικών ομάδων
"Η ημέρα αυτή είναι κάθε χρόνο η 27η Μαρτίου, καθιερώθηκε το 1962 από το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου, τη σημαντικότερη διεθνή μη κυβερνητική οργάνωση στον τομέα της θεατρικής τέχνης, που συστήθηκε το 1948 στην Πράγα, με πρωτοβουλία της Ουνέσκο, και εορτάζεται σε 100 και πλέον χώρες.
Οι αρχές που τιμούμε όλοι μαζί την ημέρα αυτή είναι ο ρόλος του θεάτρου στην κοινωνία, η συμβολή του στην αμοιβαία κατανόηση ατόμων και λαών και η άσκηση της πολιτιστικής έκφρασης χωρίς διακρίσεις ηλικίας, φύλου, πεποιθήσεων ή εθνικότητας.
Κάθε χρόνο μια προσωπικότητα του θεάτρου απευθύνει ένα κατάλληλο παγκόσμιο μήνυμα για την ημέρα αυτή. Εφέτος, λόγω της 70ής επετείου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, ορίσθηκε να υπάρξουν πέντε μηνύματα, ένα από κάθε ήπειρο.
Το μήνυμα για την Ευρώπη απευθύνει ο βρετανός ηθοποιός, συγγραφέας και σκηνοθέτης Simon McBurney.
Σ’ αυτό αναφέρεται στις ελληνικές ρίζες των λέξεων drama και theatre, διεξοδικά δε στο θέατρο της Επιδαύρου, όπως επίσης στο κλείσιμο των συνόρων και στα σχέδια χτισίματος τειχών που να χωρίζουν χώρες-λαούς. Είναι ένα δείγμα για το πόσο κοντά στα μεγάλα προβλήματα του σήμερα είναι η θεατρική σκέψη και πράξη. Ο βρετανός δημιουργός σημειώνει ότι το σύνορο της ατομικής συνείδησης του καθενός μας δεν έχει σύνορα, και αυτή την αλήθεια τη μοιράζονται κάθε βράδυ ηθοποιοί και θεατές, και θα εξακολουθούν να το κάνουν παντού όπου μπορεί να διηγηθεί κανείς μια ιστορία – από τα θέατρα και τις όπερες των μεγάλων πόλεων μέχρι τα στρατόπεδα προσφύγων. Καταλήγει λέγοντας ότι το παρόν και το μέλλον είναι αδιαίρετα, και κανένας τύραννος δεν θα μπορέσει ποτέ να σπάσει την αλυσίδα της ανθρώπινης κοινότητας.".
Καλούμε το θεατρόφιλο κοινό να τιμήσει την ημέρα αυτή, πρώτον για το συμβολισμό που περιέχει και δεύτερον, στο ίδιο πλαίσιο σκέψεων, για την πρώτη φορά που οι εφτά ελληνικές θεατρικές ομάδες – πολυπληθέστερες από τις αντίστοιχες κάθε άλλης «ξένης» γλώσσας ομιλούμενης σε αυτή την πόλη – πραγματοποιούμε ένα κοινό θέαμα, έτοιμοι να πραγματοποιήσουμε παρόμοιες κοινές εκδηλώσεις και στη συνέχεια, με τη στήριξή σας.
H Θεατρική Ομάδα του ΛEB καταθέτει ένα ελάχιστο λουλούδι στη μνήμη της Λούλας Αναγνωστάκη (1934-2017) ανεβάζοντας τον μονόλογο Ο Ουρανός κατακόκκινος (1998) .
Ένα συγκλονιστικό μονόλογο γεμάτο χιούμορ και αυτοσαρκασμό μέσα από τον οποίο η Σοφία Αποστόλου, η ηρωίδα του έργου ξετυλίγει την αυτοβιογραφία της. Βλέπουμε στοιχεία της διεκδίκησης της μοναδικότητας, της αξία της ερμηνείας του κόσμου με προσωπικά κριτήρια, της «έμμεσης» εισβολής από τον κοινωνικό αποκλεισμό, τη βία και τη βαρβαρότητα, την ήττα των οραμάτων, την απομυθοποίηση των συμβόλων, τον χλευασμό της έννοιας του μέσου όρου και φυσικά τη διαλεκτική του τι είναι «επανάσταση».και τέλος στοιχεία της εσωτερικής φυγής. Το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο είναι η Ελλάδα του περιθωρίου, της κομπίνας, της παράνομης μετανάστευσης και του σωματεμπορίου.
Σε μια από τις σπάνιες συνεντεύξεις της αναφέρει «Αν θα ήθελα τελειώνοντας η ζωή μου να έχει κλειστεί μέσα σ' ένα μου έργο, αυτό θα ήθελα να είναι το «Σ' εσάς που με ακούτε». Ή μάλλον στην ίδια σειρά θα τοποθετούσα και το μονόλογο «Ο ουρανός κατακόκκινος». Υπάρχουν πολλά κοινά στοιχεία σε αυτά τα δύο έργα, […] Θυμάμαι τώρα μια φράση που λέει η ηρωίδα του: ‘Εγώ δεν ρίχνω νερό στον μύλο των ισχυρών. Εγώ κάνω την δική μου επανάσταση’».